#قسمت.اول

? اندیشه سیاسی شیعه در عصر غیبت کبری با نظریه «ولایت فقیه» گره خورده است. از نظر لغوی، «ولایت» مشتق از «و، ل، ی» است و به کسر و فتح «واو» استعمال می‌شود.

این کلمه بر معانی متعددی نظیر نصرت و یاوری، تصدّی امر غیر و سلطه و سرپرستی، دلالت دارد. از میان این معانی متعدّد، معنای تصدی و سرپرستی و تصرّف در امر غیر، با آنچه از ولایت فقیه اراده می‌شود، تناسب بیشتری دارد. کسی که متصدّی و عهده‌دار امر می‌شود، بر آن ولایت یافته و مولا و ولیّ آن امر محسوب می‌شود. بنابراین، کلمه ولایت و هم ریشه‌های آن (مانند ولیّ، تولیت، متولّی و والی) دلالت بر معنای سرپرستی، تدبیر و تصرف دارد.

این گونه کلمات، معنای تصدّی و سرپرستی و اداره شئون فرد دیگر مولا علیه را افاده می‌کند و نشان می‌دهد که ولیّ و مولا سزاوارتر از دیگران در این تصرف و تصدی است و با وجود ولایت این مولی و ولیّ، دیگران فاقد حق تصرّف و تصدّی و سرپرستی در شئون آن فرد هستند.

? (الغدیر، ج 1، ص 649 - 609.)

در اصطلاح «زعیم و ولی فقیه» کسی است که عالم به سیاست‌های دینی و برقرار کننده عدالت اجتماعی در میان مردم باشد. طبق اخبار، او دژ اسلام و وارث پیامبران و جانشین پیامبر خدا و همچون پیامبران بنی اسرائیل بوده، بهترین خلق خدا بعد از ائمه است. مجاری امور و احکام و دستورها، به دست او بوده و حاکم بر زمامداران است.

? (امام خمینی رحمه الله، الرسائل،ج 2،ص 102 - 94)

مسأله «ولایت فقیه» گرچه ریشه کلامی دارد؛ ولی جنبه فقهی آن موجب گردیده تا فقها از روز نخست، در ابواب مختلف فقهی از آن بحث کنند و موضوع ولایت فقیه را در هر یک از مسائل مربوطه روشن سازند. در باب جهاد و تقسیم غنایم و خمس و گرفتن و توزیع زکات و سرپرستی انفال و نیز اموال غایبین و قاصرین و باب امر به معروف و نهی از منکر و باب حدود و قصاص و تعزیرات و مطلق اجرای احکام انتظامی اسلام، فقها از مسأله «ولایت فقیه» و گستره آن بحث کرده‌اند.

? (محمد هادی معرفت، ولایت فقیه، مقدمه)

مقصود از مطلقه بودن ولایت فقیه گستره دامنه ولایت فقیه است، که در شعاع مسؤولیت رهبری سیاسی او است و تمامی ابعاد مربوط به مصالح امت را شامل می‌شود (از جمله اجرای تمامی احکام انتظامی اسلام). در مقابل آن، ولایت‌های خاصّ، مانند ولایت پدر درباره ازدواج دختر یا ولایت پدر و جد در رابطه با تصرفات مالی فرزندان صغیر قرار دارد. اساساً اضافه شدن ولایت به وصف عنوانی «فقیه» محدودیت آن را در چارچوب فقه می‌رساند، در واقع فقه او است که حکومت می‌کند، نه شخص او. پس هیچ گونه قاهریت و حاکمیت اراده شخصی در کار نیست. از همین جا، مسؤولیت مقام رهبری - در اسلام - در پیشگاه خدا و مردم روشن می‌گردد.

او در پیشگاه خدا مسؤول است تا احکام را کاملاً اجرا نماید و در مقابل مردم مسؤول است تا مصالح همگانی را به بهترین شکل ممکن تأمین نماید و عدالت اجتماعی را در همه زمینه‌ها و به صورت گسترده و بدون تبعیض اجرا کند و هرگز در این مسؤولیت کوتاه نیاید.

? (همان، ص 10 و 11.)

چنانكه در روايت طولانى مفضّل آمده كه به امام صادق عليه السلام گفت: اى سيّد من! آيا ملائكه وجنّ براى مردم ظاهر مى شوند؟
حضرت فرمودند: آرى، به خدا قسم اى مفضّل! وچنان با مردم گفتگو مى كنند كه مردم با خودشان گفتگو مى كنند.
گفتم: اى سيّد من! آيا با او سير مى كنند؟

فرمود: آرى، به خدا قسم اى مفضّل! هر آينه آنها در زمينى مابين كوفه ونجف بنام هجرت، فرود مى آيند وتعداد افراد آن حضرت در آن وقت چهل وشش هزار ملائكه وشش هزار جنّ است.
در روايت ديگر آمده است كه: اجنّه ايشان را يارى مى دهد وبه يارى خدا همه جا را فتح مى كنند.
از امام صادق (عليه السلام) در ضمن حالات آن حضرت روايت شده است كه فرمود: سيزده هزار وسيصد وسيزده ملك نزد حضرت مهدى (عليه السلام) مى آيند.
ابو بصير گفت: گفتم تمام اين ملائكه مى آيند؟!

گفت: آرى! آن ملائكه اى كه با نوح در كشتى بودند وآنهايى كه با حضرت ابراهيم بودند،

 آن زمانى كه او را به آتش انداختند وآن ملائكه اى كه با موسى بودند، زمانى كه دريا شكاف خورد 

وآنهايى كه با حضرت عيسى بودند، زمانى كه خداوند او را به آسمان برد وچهار هزار ملائكه كه نشانه هاى خاصّ خود وعمّامه هاى زرد دارند كه اينها با پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) بودند.
و هزار ملائكه كه منظّم مى آيند وسيصد وسيزده ملك كه در بدر بودند وچهار هزار ملك كه نازل شدند ومى خواستند حسين بن على (عليهما السلام) را يارى كنند پس به آنها اجازه نداد وآنها نزد قبر آن حضرت، ژوليده وغبار آلوده  هستند ودر كنار قبر آن حضرت نشسته اند وتا روز قيامت گريه مى كنند، 
ورئيس آنها ملكى به نام منصور است،همه اينها در زمين هستند ومنتظر ظهور حضرت قائم (عليه السلام) هستند.

? کامل الزیارة،غیبة النعمانی

 مقصود از شرايط ظهور، همان شرايطى است که تحقق روز موعود متوقف بر آنها است، و گسترش عدالت جهانى به آنها وابستگى دارد. و مى توان تعداد شرايط را سه چيز دانست: 

شرط اول: وجود طرح و برنامه عادلانه کاملى، که عدالت خالص واقعى را در برداشته باشد، و بتوان آن را در هر زمان و مکانى پياده کرده و براى انسانيت سعادت و خوشى به بار آورد، و تضمين کننده سعادت دنيوى و اخروى انسان باشد. روشن است که بدون وجود چنين برنامه و نقشه جامعى، عدالت کامل متحقق نخواهد شد. 

شرط دوم: وجود رهبر و پيشوايى شايسته و بزرگ که شايستگى رهبرى همه جانبه آن روز را داشته باشد، که وجود دارد. 

شرط سوم: وجود ياران همکار و همفکر و پايدار، در رکاب آن رهبر واحد. براى پياده کردن جهانى نياز به يار و پشتيبان مى باشد تا با همکارى آنان بتوان به صورتى طبيعى و عادى به گسترش عدل و داد پرداخت. ويژگيهايى را که اين افراد مى بايست واجد باشند، در همين شرط نهفته است. زيرا اين افراد بايد داراى خصوصيات معينى باشند تا بتوانند آن کار مهم را انجام دهند، وگرنه هر گونه پشتيبانى کفايت نمى کند. 

شرط چهارم: وجود توده هاى مردمى که در سطحى کافى از فرهنگ و شعور اجتماعى و روحيه فداکارى باشند، تا در نخستين مرحله موعود گروه هاى اوليه پيروان حضرت مهدى (عج) را تشکيل دهند. زيرا آنان افراد با اخلاص درجه يک که شرط سوم با وجود آنها محقق مى شد، گروه پيشرو جبهه جنگ جهانى هستند؛ ولى چنانچه بخواهند آن نقشه عدالت جهانى را پياده کنند، مى بايست جمعيت بيشترى داشته باشند تا در آغاز، زمينه اى براى پذيرش آن برنامه باشند و از جامعه آنان شروع شود. 

لازم به ذکر است که شرايط چهارگانه فوق، مربوط به پياده کردن عدالت خالص در روز موعود است، ولى چنانچه نسبت به شرايط ظهور بسنجيم، يکى از آنها که وجود رهبر باشد کم مى شود وسه شرط ديگر باقى مى ماند، زيرا معنى ظهور آن است که فرد آماده قيام در آن روز، وجود دارد که مى خواهد ظاهر شود و با گفتن اين کلمه شرط دوم را ضمنى پذيرفته ايم و خواه ناخواه سه شرط بيشتر باقى نمى ماند. 

و اما اينکه، شرايط ظهور چه تفاوتهايى با علايم ظهور دارند؟ بايد گفت که اولين تفاوت در اين است که وابستگى ظهور به شرايط، يک نوع وابستگى واقعى است، ولى وابستگى به نشانه ها و علايم وابستگى از جهت کشف و اعلام است، نه به عنوان يک امر واقعى و ارتباط حقيقى. 

تفاوت دوم اين است که علايم ظهور، عبارت از چندين رويداد و حادثه است که گاهى نيز به ظهور پراکنده پديد آمده و تنها ارتباط واقعى در بين آنها و ظهور، تحقق همه آنها پيش از ظهور مى باشد. اما شرايط ظهور به اعتبار برنامه ريزى طولانى الهى، با ظهور رابطه واقعى داشته و سبب پيدايش آن مى باشد. 

تفاوت سوم اينکه، نشانه ها لزومى ندارد حتما در يک زمان به يکديگر واقع شوند بلکه يک نشانه در يک زمان پديد مى آيد و پايان مى پذيرد. البته گاهى هم به طور تصادفى در يک زمان چندين نشانه با هم پديد مى آيند. اما شرايط بايد با يکديگر مرتبط باشند و در آخر کار موجب ظهور شوند، و به تدريج ايجاد شده و آنچه که وجود مى يابد استمرار داشته و از بين نرود. 

تفاوت چهارم اينکه، تمامى علامات، پيش از ظهور پديد آمده و از بين مى رود؛ ليکن شرايط به طور کامل به وجود نمى آيند مگر نزديک ظهور و يا به هنگام وقوع آن و ممکن نيست که از بين بروند. 

تفاوت پنجم اينکه، علايم ظهور را مى توان شناسايى کرد، و مى توانيم بفهميم که کدام يک از آنها تاکنون موجود شده، و کداميک هنوز موجود نگشته است. اما به شرايط نمى توان کاملا و در يک زمان پيش از ظهور، دست يافت، و يا آنها را حاصل کرد. زيرا برخى از آن شرايط، وجود تعداد کافى از افراد آزموده و با اخلاص، در سطح جهان بوده، و بررسى درست و شناسايى آنها براى اشخاص عادى امکان پذير نيست.
?  براى آگاهى بيشتر به کتاب (تاريخ غيبت کبرى) تأليف سيد محمد صدر، ص 489 به بعد مراجعه شود.

? الهی آن شب که همه قرآن به سر می کنند ما را توفیق بده قرآن را به دل کنیم.

تا حالاهدیه یک روز مکالمه رایگان درون شبکه،گرفتید.دیدید وقتی یک روز مکالمه تموم میشه چه پیامی میاد رو گوشی؟"مشترک محترم مهلت استفاده هدیه یک روز مکالمه رایگان شما به پایان رسید از این پس مکالمات با نرخ عادی محاسبه خواهد شد.داستان ما وشماست
مهلت استفاده ما از یک ماه هدیه آسمانی مضاعف و ثوابهای چندین برابر در ضیافت الهی درون شبکه و برون شبکه تا چند روز دیگه به پایان میرسه و عبادات با نرخ واقعی محاسبه خواهد شد.
ثواب خوندن یک آیه برابر همان آیه نه یک ختم قرآن، خواب یعنی خواب نه عبادت، نفس یعنی نفس نه تسبیح
مشترکین عزیز تارسیدن پیام پایانی فقط چند روز دیگر فرصت دارید.چون “کم کم غروب ماه خدا داره دیده میشود".
بسم الله…
والتماس دعا,منو ازدعای خیرتون محروم نکنید

#شمر_زمانه

چرا مرگ برآمریکا؟مرگ بر اسرائیل؟

هرگز منظور ما از این شعار مرگ بر دولت یامردمش نیست بلکه مرگ برسیاست ها و لجن کاری هایی است که بارها از هیروشیما تا قدس شاهدش بودیم می آییم تا بگوییم بچه مسلمانان درد اجتماعی دارد و با این کار به همه نشان میدهد که من به دنبال حکومت مهدوی هستم و خودم را برای ظهورش آماده میکنم.

آری دین من دینی است که از مولایم علی(ع) یتیم نوازی و عدالت خواهی و حق طلبی را یادگرفتم و نمی توانم اشک یتیم را ببینم و اگر لازم باشد همچون مولایم حسین(ع) و اهل و فرزندانش جانم را در این راه فدا میکنم فردا می آییم تا بگوییم…

#آمریکا_هیچ_غلطی_نمی_تواند_بکند.