زلال نور
شوش دانیال(علیه السلام)
 
  خانه آخرین مطالب لینک دوستان تماس با ما  

   








جستجو





موضوعات

  • همه
  • بدون موضوع
  • احادیث
  • زندگینامه
  • ویژه نامه ها(موضوعات پیشنهادی)
  • طب سنتی و اسلامی
  • بهجت خوبان
  • شایعه
  • احکام
  • شعر
  • امام موعود
  • با شهدا
  • خبرنامه
  • سخنرانی
  • مطلب روز
  • نماز
  • همراه با زائران حسین.علیه السلام
  • حکایت
  • پاسخ به شبهات
  • تغذیه سالم
  • شیعه شناسی
  • ۱۴ معصوم
  • پرسش و پاسخ طبی
  • روضه
  • مناجات نامه ی آیت الله حسن زاده آملی
  • تفسیر
  • کودکانه
  • معادشناسی
  • داستانهای مفید
  • ادعیه
  • مدافعان حرم
  • توحید مفضل
  • مناجات
  • بصیرت سیاسی
  • غدیریه
  • شبهات محرم
  • سبک زندگی عاشورایی
  • آیینه خدا
  • (مطالب روز-بیانات رهبری-احادیث
  • شمش الشموس
  • سی شب-سی آیه
  • مطالب ناب
  • بیانات رعبری
  • به قلم خودم
  • بیانات ناب رهبر
  • وحدت حوزه و دانشگاه
  • وحدت حوزه و دانشگاه


  •   مقصود از وحدت حوزه و دانشگاه   ...

    مقصود از وحدت حوزه و دانشگاه
    در مورد مسأله ى‌ وحدت حوزه و دانشگاه من تصور خودم اين است كه آن مقدارى كه راجع به اين قضيه
    حرف زده شده يا بگوئيم شعار داده شد، در عمل، كار چشمگيرى، كار نمايان و مشت پركنى ]نق ص[.
    دانشگاهها، اين چيزها را نم ىتوانيم ما جزو مظاهر وحدت حوزه و دانشگاه بدانيم. اينها چيزها ىي است
    كه لازمه ى‌ كي تحوّل با اين عظمت و با اين محتوا در جامعه ى‌ ماست. اگر شعار وحدت حوزه و دانشگاه
    هم سر داده نشده بود اين مقدار اختلاف و آميختگى بوجود م ىآمد. آن چيزى كه در زير اين عنوان عظيم
    و پرمغز و پرمحتوا م ىتواند وجود داشته باشد آن چيه؟ و در راه آن چه قدمها ىي برداشته شده و چه هدفى
    از وحدت حوزه و دانشگاه مورد نظر و مورد توجه م ىتواند باشد؟ اينها كي مسائلى است كه به نظر من
    خوب است كه در اين جلساتى كه اي نجا هست روى اينها بحث بشود. بنده سال گذشته هم در همين
    جلسه كه البته اين جا تش يكل نشده بود، يعنى جلسه اى به مناسبت وحدت حوزه و دانشگاه كه همين
    ايام بود، شركت كردم، و خواهش كردم از برادران مسؤول و دست اندركار كه يك كميته ى‌ ويژه اى تش يكل
    بدهند براى پ ىگيرى از روشهاى وحدت حوزه و دانشگاه. كي عده ى‌ مخصوصى بنشينند اصلاً مشخص
    كنند كه راه وحدت حوزه و دانشگاه چيه و روى آن كار بشود، من نم ىدانم آن كميته تش يكل شد يا نشد. و
    كارى كردند يا نه، و اگر شد آن كار چيه؟ لكن جا دارد و مناسب است كه اين مسأله به صورت كي سؤال
    مطرح باشد توى اين بزرگداشت و ]نامفهو م[ گردهمائى به عنوان بزرگداشت اين روز و اين شخصيت
    و برادران و خواهرانى كه در اين زمينه ايده اى دارند، نظرى دارند، و اساتيدى كه كي راهى را پيشنهاد
    م ك‌ىنند و كسانى كه فكرى در اين باره كردند، اين را مطرح كنند ما يك حركتى بكنيم، يك قدمى
    برداريم، تا حالا گفته شده. اوّلاً بايد ديد مقصود از وحدت حوزه و دانشگاه چيه. خيلى طبيعى است كه اين
    وحدت مقصود ادغام حوزه در دانشگاه يا دانشگاه در حوزه نيست. مقصود همچنين اين نيست كه كه ما
    بيا ييم برنامه هاى حوزه را و برنامه هاى دانشگاه را يك چيز بكنيم، اين معنى ندارد. حوزه دانشگاهى است
    براى يك كار و دانشگاه حوزه اى است براى يك كار ديگر، حوزه جايگاه پرورش فقيه و عالم دين است و
    احياناً مبلّغ است. دانشگاه مركز پرورش عالِمِ به علوم معمول ىاى كه انسان و جامعه براى اداره ى‌ خودشان
    به آنها نياز دارند، هست. دو تا كار دارند، دو تا برنامه قهراً خواهند داشت. بنابراين ادغام اين دو تا در هم
    و اينك‌ه حوزه بشود كي دانشگاه ديگرى با همين خصوصيات و دانشگاه بشود حوزه با اين خصوصيات.
    يقيناً اين مراد نيست. ما هم حوزه لازم داريم هم دانشگاه، وحدت از آن طرف به اين معنا هم نيست كه
    اينها يك وحدت جه تگيرى كلى داشته باشند، چون اين حاصل است. انقلاب اين را بوجود آورده است.
    انقلاب فرهنگى به خصوص در دانشگاه يك چنين چيزى را بوجود آورده و بايد بياورد. ما اگر شعار وحدت
    حوزه و دانشگاه را هم سر نم ىداديم جهت دانشگاهايمان هم بايد عوض م ك‌ىرديم بايد اسلامى م ك‌ىرديم.
    بايد به سمت هدفها و آرمانهاى انقلاب دانشگاه را هدايت م ك‌ىرديم و بر اساس آنها بايد برنام هريزى
    م ك‌ىرديم، اين يك چيز طبيعى است. بنابراين وحدت حوزه و دانشگاه كه م ىگوئيم يك چيزى بيش
    از اينها و زائد بر اينها بايستى باشد. والّ اينها بطور طبيعى وجود دارد. ما اگر بعد از آنى كه يك انقلاب
    بر مبناى اسلام كرديم و مردم ما در راه اين انقلاب اين همه فداكارى كردند، تلاش كردند، شهيد دادند،
    سرمايه گذاريهاى بسيار گران قيمت كردند، با استكبار جهانى به خاطر ت يكه ى‌ به اسلام و محور قرار دادن
    اسلام ما درافتاديم، دشمنيهاى قطبهاى عظيم قدرت را در دنيا به سمت خودمان متوجه كرديم، به خاطر
    اينك‌ه دم از اسلام زديم. اگر بعد از همه ى‌ اين ماجراها كيهو اين ملت ببيند كه دانشگاهش، محل پرورش
    انسانهاى ادارهك‌ننده ى‌ كشور در آينده اش، جهت اين انقلاب و اين آرمانها و اين اسلامها را ندارد، اينك‌ه
    نقض غرض است. اينك‌ه قابل قبول نيست، قابل تَوَفُّه نيست، طبيعى است كه دانشگاه انقلاب و دانشگاه
    جامعه ى‌ اسلامى بايد همان جه تگيريها را و همان هدفها را داشته باشد. اين هم بنابراين مقصود از وحدت
    حوزه و دانشگاه اين نم ىتواند باشد، كي چيز ديگر بايد باشد. شايد بتوان گفت كه وحدت حوزه و دانشگاه
    عبارت از اين است كه ما اين دو كانون علمى، اين دو مركز تعليم و تعلّم را از لحاظ اخلاق حاكم بر آنها، از
    هدف از وحدت حوزه و دانشگاه  سيستم و سازماندهى حاكم بر آنها، و از لحاظ برخى از محتواها به هم نزديك كنيم. اين يك چيزى است كه م ىتواند تحت عنوان و تحت نام وحدت حوزه و دانشگاه به عنوان كي هدف مورد توجه قرار
    بگيرد و برايش كار بكنند و چيز كمى هم نيست، چيز خيلى مهمى است.

    اشتراک گذاری این مطلب!
    موضوعات: بیانات ناب رهبر, وحدت حوزه و دانشگاه  لینک ثابت



    [جمعه 1396-09-24] [ 01:41:00 ب.ظ ]





      نفش شهید مفتح در ایجاد وحدت بین حوزه و داشگاه   ...

    شهید مفتح، كم نمود و كم تظاهر اما پرحضور و پرتحرك
    خيلى محفل و مجلس گيرا سرشار از صميميتى است. ب ىشك خاطره ها يادها و گذشته ها و فضا در اين جو
    معنوى و روحانى مؤثر هست. و حضور حضرت آقاى ميرمحمدى عالم فاضل ارزشمند زحمتك‌شيده در اين
    دانشكده، در اين محيط و در اين محضر بر جوّ صميميت و صفا و معنويت اين جا م ىافزايد. و خوشحالم كه
    اين توفيق را پيدا كردم در خدمت برادران و خواهران عزيز، دانشجويان، اساتيد محترم و مسؤولين، اين ياد
    را و اين خاطره را با هم گرامى بداريم. بسيار بجاست كه در وحله ى‌ اوّل از شهيد عزيزمان مرحوم آيت اللَّ
    مفتح رحمةا للعليه ياد كنيم كه اين روز و اين مجمع از بركات خون آن شهيد بزرگوار ماست. خود آن عزيز
    در زندگيش هم همي نطور بود. ك منمود و كم تظاهر اما پرحضور و پرتحرك. اسمش كمتر برده م ىشد اما
    آثارش خيلى جاها بود. كيى از آنها دانشگاه بود و كيى از آنها حوزه. آنها كه ياد آن عزيز را گرامى داشتند و
    با او انس گرفتند م ىدانند كه حضور شهيد مفتح در سالهاى تاريك اختناق در پايگاههاى مقاومت و معرفت
    و فرهنگ انقلابى يعنى مساجد يك حضور نمايان و ك منظير بود، هر جا او بود پايگاه بود. همان وقتها
    مسجد قبا معروف بود، مسجد جاويد معروف بود، كه آثار شهيد مفتح بود. اسم خود اين عزيز كمتر آورده
    م ىشد. با اينك‌ه آنها از بركات او بودند. حالا هم همانجور است، هفته ى‌ وحدت حوزه و دانشگاه معروف
    است. مفتح لابلاى يادهاى اين هفته گم م ىشود، يادش فراموش م ىشود. اين جزو افتخارات اوست كه
    آثارش از اظهاراتش از مني تهايش هميشه بيشتر و مشهودتر بوده. بد نيست بدين جهت و براى اينك‌ه
    بنده به سهم خودم به عنوان كسى كه مدتهاى مديدى آن شهيد عزيز را م ىشناختم و سالها ىي با ايشان
    دوست بودم، از نزد كي براى رفع اين فضاى غربت آلود چند جمله اى عرض بكنم.(*. بیانات در مراسم سالگرد شهادت دكتر مفتح )در روز وحدت حوزه و دانشگاه( 26 / 09 / 1364)
    اعتقاد شهید مفتح به بازکردن حصار دور حوزه
    شهيد مفتح كيى از مظاهر آن فرهنگى بود كه اسلام را در مرحله ى‌ عمل، به فردها و زاوي هها و خلو تها
    محدود نم ك‌ىرد و در مرحله ى‌ معرفت و تحصيل به حوز هها و مسجدها، اسلام را با همان شؤون و
    هم هجانب هگ ىاش در اعتقاد و عمل، در معرفت و تحقق م ىفهميد و به دنبال او تلاش م ك‌ىرد. بنده از وقتى
    رفتم قم و شهيد مفتح را شناختم، كه البته آن وقت ايشان جزو فضلا بودند، سال س ىوهفت، من تازه از
    مشهد رفته بودم. كيى از چهره هاى فاضل و برجسته بود و كيى از روحانيون متجدد بود. يعنى جزو كسانى
    بود كه معتقد بود حوزه ى‌ علميه بايد اين حصارى را كه به دور خودش كشيده باز كند. هم راه بدهد، هم
    راه بيايد، هم بر ابعاد بينش جهانى خودش بيفزايد، دنيا را بشناسد، دانشها را، دانشمندها را، جريانها را،
    مسائل سياسى را، مسائل فرهنگى نوين را، چيزهايى را كه در ميان آنها دشمنهاى ما و دشمن ىهاى ما و
    دوستهاى و دوست ىهاى با ما را وجود دارند، اينها را بداند. معتقد به مبارزه بود.

    اشتراک گذاری این مطلب!

    صفحات: 1 · 2

    موضوعات: ویژه نامه ها(موضوعات پیشنهادی), وحدت حوزه و دانشگاه  لینک ثابت



     [ 01:29:00 ب.ظ ]





      چرایی نیاز به وحدت حوزه و دانشگاه   ...

    كليد موفقيت و رمز پيروزى انقلاب
    بيست و هفتم آذر ماه روز شهادت دكتر مفتح استاد دانشگاه و روحانى مبارز وانقلابى روز وحدت حوزه و
    دانشگاه ناميده شده است . تخصيص اين روز به اين مناسبت ناشى از نياز مبرمى بود كه در جامعه ى انقلابى
    ما احساس ميشد . چرا كه )وحدت( كليد موفقيت و رمز پيروزى انقلاب خونبار ما بوده و هست و حفظ و ادامه
    ى آن به آسيب ناپذيرى انقلاب و نيل به اهداف انقلابى و حفظ كامل دستاوردهاى آن خواهد انجاميد. بقا و
    استمرار انقلاب ما كه پس از تأیيدات الهى به وحدت اقشار مختلف ملت بر محور اسلام و رهبرى مرجع و امام
    عزيز و عظيم امت مت ىك و استوار بود جز با اتكال به خدا و حفظ وحدت همه جانبه امكان پذير نخواهد بود و
    هر اقدامى كه در راه حفظ وحدت بعمل آيد عمل صالحى است كه بايد مورد تأ ييد و پشتيبانى كامل مسؤولان
    و دست اندركاران قرار گيرد . اما در اين راه و كار، دقايق و ظرايفى هست كه بى توجه به آن حفظ وحدت امكان
    پذير نخواهد شد و شعار وحدت با همه ى طنين دلنشين و روح نوازى كه دارد در مرحلهى‌ حرف و سخن باقى
    خواهد ماند. حال آنكه انقلاب ما امروزه بيش از هر زمان ديگر نياز به آن دارد كه شعارهاى خود را جامعهى‌ عمل بپوشاند و بدون ترديد امكان و شايستگى و ابزار اين كار را نيز در اختيار دارد .
    عوامل مهم در توجه به وحدت حوزه و دانشگاه
    قبل از اينكه به اين نكات بپردازم ميخواهم در اين زمينه كه چرا وحدت حوزه و دانشگاه و وحدت روحانى
    و دانشجو از همان روزهاى آغاز انقلاب بيشتر مورد توجه مردم جامعه ى ما بوده است توضيح دهم . روشن است
    *. پیام بمناسبت برگزاری سمینار هفته وحدت حوزه و دانشگاه 27 / 09 / 1360

    اشتراک گذاری این مطلب!

    صفحات: 1 · 2

    موضوعات: بیانات ناب رهبر, وحدت حوزه و دانشگاه  لینک ثابت



     [ 01:23:00 ب.ظ ]





      داده‌نمای «وحدت حوزه و دانشگاه»   ...

    پایگاه اطلاع رسانی دفتر مقام معظم رهبری (leader.ir) در آستانه سالروز شهادت آیت‌الله دکتر مفتح و روز «وحدت حوزه و دانشگاه»، داده‌نمایی با همین عنوان منتشر کرد. این داده‌نما به مرور بیانات معظم له درباره چیستی و معنای وحدت حوزه و دانشگاه، الزامات و برکات این مهم پرداخته و همچنین شاخصه‌های قابل الگوبرداری هر کدام از این‌دو برای یکدیگر را نیز مطرح می‌کند. محتوا | داده‌نمای «وحدت حوزه و دانشگاه» اشاره: من مطمئنّم ان‌شاءالله این بنای مبارکی که امام گذاشته‌اند و مرحوم شهید عزیز ما، آقای مفتّح - که شهادت ایشان روز یادگاریِ این حادثه مهم است - و همچنین بقیه‌ی عزیزانی که در حوزه و دانشگاه بودند - مثل مرحوم شهید مطهّری و شهید بهشتی و شهید باهنر که همه هم از شهدا هستند - برایش آن تلاش و زحمت را کشیدند، هر روز استوارتر خواهد شد. ۲۷/آذر/۷۳ وحدت حوزه و دانشگاه آنچه هست: حرکت هماهنگ علم و دین در نظام اسلامی ۲۹/آذر/۶۸ روی آوردن دانشگاه و حوزه به یکدیگر ۲۷/آذر/۷۳ نزدیک شدن اخلاق حاکم، سیستم، سازمان‌دهی و برخی محتواها به همدیگر ۲۶/آذر/۶۴ قرار گرفتن هرکدام در جای خودش ۲۷/آذر/۷۳ وحدت حوزه و دانشگاه آنچه نیست: تأسیس همه دانشکده‌های گوناگون در حوزه ۲۷/آذر/۷۳ دنبال کردن تخصص‌های حوزوی در دانشگاه و بالعکس ۲۹/آذر/۶۸ جایگزینی صد درصد روش‌های حوزه در دانشگاه و بالعکس ۲۷/آذر/۷۳ آنچه حوزه باید از دانشگاه بگیرد: تخصص‌گرایی و تأسیس رشته‌های درسی گوناگون ۲۶/آذر/۶۴ توجه به واقعیات ۲۷/آذر/۶۰ دیدِ باز، گسترده و وسعت بینش ۲۷/آذر/۶۰ نوگرایی مفید، نگرش سازنده و پویا ۲۷/آذر/۶۰ تحول و استفاده از روش‌های علمی جدید و کارساز ۲۷/آذر/۶۰ و ۲۷/آذر/۷۳ آینده‌نگری همراه با طرح و برنامه ۲۷/آذر/۶۰ آنچه دانشگاه باید از حوزه بگیرد: احساس وظیفه کردن در درس خواندن ۲۶/آذر/۶۴ سخت‌کوشی در آموختن ۲۷/آذر/۶۰ کسب اخلاص، صفا، ایثار، معنویت و زهد ۲۷/آذر/۶۰ احترام به سنت‌های اصیل و ارزشمند ۲۷/آذر/۶۰ استفاده از روش‌های علمی سنّتیِ مفیدِ بومی ۲۷/آذر/۷۳ هماهنگی و اختلاط سازنده با مردم جامعه۲۷/آذر/۶۰ الزامات وحدت شناخت محیط طلبگی از سوی دانشگاهیان ۲۷/آذر/۶۰ آگاهی حوزه از نظام آموزش دانشگاهی ۲۷/آذر/۶۰ تبادل، ترکیب و تکمیل روش‎های حوزه و دانشگاه ۲۷/آذر/۷۳ حضور فعّال حوزه در مسائل عمده‌ی علمی جهانی ۲۷/آذر/۷۳ حضور عالمانه روحانیون در دانشگاه‌ها ۲۷/آذر/۷۳ ارتباط مستمر و منظم متناسب با نیاز حوزه و دانشگاه ۲۷/آذر/۷۳ ترویج ارزش‌های معنوی و دینی در دانشگاه‌ها ۲۷/آذر/۷۳ تبادل دانشجو بین حوزه و دانشگاه ۲۷/آذر/۷۳ تشکیل جلسات همفکری مشترک ۲۷/آذر/۷۳ برکات وحدت نزدیک شدن دانشگاه به ارزش‌های دینی ۲۷/آذر/۷۳ آگاهی حوزه از جدیدترین پیشرفت‌های علمی ۲۷/آذر/۷۳ شکست نقشه‌های دشمنان ۲۷/آذر/۷۳ سازندگی و رفع نیازهای جامعه ۲۷/آذر/۷۳

    اشتراک گذاری این مطلب!
    موضوعات: احادیث, ویژه نامه ها(موضوعات پیشنهادی), خبرنامه, مطالب ناب, بیانات ناب رهبر  لینک ثابت



     [ 01:04:00 ب.ظ ]





      نگاهی مختصر به زندگی  حاج میرزا جواد آقای تهران   ...


    در مدت ۵۶ سال اقامت در مشهد مقدّس در بین سال‌های ۱۳۱۲ تا ۱۳۶۸ شمسی و بهره‌مندی از کلاس‌های درس اساتید، عهده‌دار کرسی تدریس در زمینه فقه، اصول، معارف و تفسیر به مدت ۴۵ سال شد.

    ✨ ايشان انسانی وارسته‌ای بود که حتی دانش بالایش او را عاملی برای جدا دانستن خود از شاگردانش نمی‌دانست؛ به همین علت در جلسات تدریس هم‌سطح با شاگردانش می‌نشست. هیچ‌گاه به کسى، حتى به فرزندانش دستور نمى‌داد.
    از این که او را با عنوان «آیت‌الله» خطاب کنند، پرهیز می‌کرد. حتی روزى به خانه واعظى که در منبر از ایشان تجلیل کرده و از او به عنوان آیت‌الله نام برده بود رفت و از وى خواست که دیگر در منبر از ایشان نام نبرد. اجازه دست‌بوسی به کسی نمی‌داد و اگر کسى بى‌اطلاع از این روحیه و یا ناگهانى دستش را مى‌بوسید، سخت آزرده مى‌شد. مهربان و خوش‌رفتار بود و هرگز کسی را آزرده نکرد. هرگز از کسى به بدى یاد نکرد و به هیچ شخصی رخصت غیبت نمى‌داد. حتى‌الامکان هم‌ردیف شاگردان بر زمین مى‌نشست و براى خود جاى مخصوص و ممتازى درنظر نمى‌گرفت. همچنین می‌توان به ۴ بار حضور در جبهه‌های نبرد حق علیه باطل در دوران ۸ سال دفاع مقدس در دوران کهولت میرزا جواد آقا، درحالی که از اندامی نحیف و خمیده برخوردار بود، اشاره کرد.

    🔹 میرزا جواد آقای تهرانی از عالمان بزرگی است که به حق می‎توان او را «فقیه عارف» نامید. مرحوم میرزا جواد آقا گرچه از نظر فلسفی و عرفانی مشرب خاصی داشت و به حکمت متعالیه و عرفان ابن عربی نقدهایی وارد می‎دانست و حتی در کتاب «عارف و صوفی چه می‎گویند؟» به نقد آرای فیلسوفانی مثل ملاصدرا پرداخت، ولی هیچ‎گاه از کار فلسفیدن و تفکر فلسفی و بهره بردن از استدلال عقلی فاصله نگرفت.

    ▪️ آیت‌الله حاج میرزا جواد آقاى تهرانی، روز شنبه ۲ آبان ۱۳۶۸ مطابق 23 ربيع الاول 1410 چهره بر نقاب خاک کشید و دوست‌داران و ارادتمندان اولیای الهی را در ماتمی عظیم فرو برد. قبرستان بهشت رضای مشهد، مدفن این عالم برجسته ي شیعی است.

    ️ @samtekhoda

    اشتراک گذاری این مطلب!
    موضوعات: زندگینامه, داستانهای مفید  لینک ثابت



     [ 11:12:00 ق.ظ ]






      خانه آخرین مطالب لینک دوستان تماس با ما  

     
     
     
     
    ویژه نامه شب یلدا